La gardalaiga.
Avem séguit la gardalaiga
Que nos menèt a travèrs camps,
Per los camins, decòsta l’aiga,
Amb los aucèls é los sus cants.
Rescontrèt uno granhòta
Que cantaba dins la fount
Que diguèt: « Ma paureta
Va t’en vesé per amount ».
Nos condusiguèt dins las pradas
Ont rebingàvan los anhelous
Al mièg de oelhas un poc fadas
Qu’ al loc d’erbo paissiàn flous.
Alavetz la gardalaiga
Encontrèt un parpalhòl
E amassa, per delà l’aiga,
S’amaguèren en un malhòl
E nos daissèren - qu’un desastre !-
Touts soulets sus el pradèl
Sen un gos et sen un pastre
Per recampar aquèl tropèl !
